یادم نمی‌آید کی اولین بار با او آشنا شدم. ولی می‌دانم قلبم را تسخیر کرده‌ است. می‌دانم بهشت زهرا که می‌روم، بای حتما عرض ادب کنم خدمتش با حضور در یادمان او. سالهاست افتخارم وجود نامش در گوشه‌ی وبلاگم است…
این ذلت‌هایی که امروز می‌کشیم از اجرا نکردن حکم امام روح‌الله آغاز شده است. از این که غیرت مصطفی را ماها نداشتیم.
مصطفی! برایمان دعا کن…

شهید مصطفی مازح

کنون که غزّه میان حصار می سوزد
و قدس چشم به مردان صبح می دوزد

عراق، غرق فساد و جنود امریکاست
و قبله بسته به زنجیر این سعودی هاست

کنون که جبهه ی اسلام مرد می خواهد
دلاوری علوی، اهل درد می خواهد

کنون که غیرت و مردی میان امّت نیست
به دست جبهه ی حق، غیر پارس، قدرت نیست

نه دین مداری و حتی کمی حمیّت نیست
به غیر سنگ، سلاحی به دست امّت نیست

کنون که دشمن غدّار حمله آوردست
رجز بلند نموده پی هماورد است

کنون که راه، پی مرد راه و جانباز است
خواص جبهه ی حق، پای بسته از آز است

دلم برای تو تنگ است مصطفی مازح
عزیز خط شکن من، دلاور فاتح

قیام مثل تو باید! دوباره جان بازید
شکست هجمه ی دشمن به دستت آغازید

کسی که منتظر ماندن کسان ننشست
و عهد یاری مولای خویش را نشکست

وکاش خون تو مازح درون رگ ها بود!
و کاش مثل تو صدها غیور، این جا بود!

کنون که شهر پر از اشعریّ و رشدی هاست
ز غزّه تا خود تهران دوباره عاشوراست

ولی به خط زده، دنبال جمع سرباز است
میان کوفه ی تهران، دوباره ره باز است

درون راه تو باید کسی قدم بنهد
کسی که خسته ز سختیّ راه هم نشود

کسی که منتظر ماندگان قاعد نیست
کسی که جز پی اجرای امر قائد نیست

دوباره بهر جهاد و ستیز می آیم
شکسته پای منم، سینه خیز می آیم

برادرم ز تو روز است شام تیره ی ما
ز غیرت تو شده زنده این قبیله ی ما

بیا و هم قدمی کن که راه را برویم
بغل بگیر که از راه راست گم نشویم

دلم برای تو تنگ است مصطفی مازح
حیات بی تو چه ننگ است مصطفی مازح

شاعر: دوست بسیار عزیزم محمد صادق شهبازی