غزه صحنه یک جنگ نابرابر است و کمی آنطرف تر سران ۸ کشور اقتصادی جهان به عنوان قدرت های برتر اقتصادی، جی هشت دورمیزها شراب می نوشند تا بشر را فراموش کنند و انگار نه انگار که اتفاقی افتاده. دبیرکل سازمان ملل متحد- صاحب عنوان گوشتکوب جهان- خواستار آتش بس می شود انگار نه جنگی در کار بوده و نه تهاجمی و تجاوزی. حالا پاسخ این سران ۸ کشور اقتصادی جهان به پرسش در لبنان چه می گذرد، جالب است؛ ب

وش که غذای سگش دیرشده و باید جلسه سران ۸ را ترک کند تا به سگ عزیزش برسد، بلر هم که حتماً به عنوان مشاور باید بوش را همراهی کند. سرکار علیه مرکل هم صددرصد درحال تجدید آرایش و رد و بدل کردن SMS با یک خانم دیگر است، آخر می گویند او ید طولایی در ]…[ دارد. ژاک شیراک که بچه ناف تمدن صلح طلب است می گوید: تو رو خدا خویشتن داری کنید، اصلا خوب نیست، آبروریزی نکنید، مگه نمی بینید ما جلسه داریم. پوتین هم که به عنوان مهمان و دل خوش کنک وارد این جمع شده است با اشاره به اینکه اگر لبنان نیروگاه اتمی بخواهد، خودمان پایه ایم می گوید: قضیه از آزاد کردن دو اسیر کمی جدی تر است! همین که این جمله را می گوید، کویزومی ژاپنی چشم های بادامی اش را نازک تر می کند و می گوید من که چیزی نمی بینم، گرچه اصلا به ما چه، ببین فی اسلحه چنده، براشون بفرستیم. استفان هارپر کانادایی هم دراین لحظه درحال صحبت با خانواده می باشد و آنتن نمی دهد. اصولا کانادایی ها از همین جنس آدم ها هستند.

شورای امنیت سازمان گوشتکوب بین الملل دوباره جلسه تشکیل می دهد. بوش که غذای سگش تمام شده ضمن قرار و مدار با کاندولی در یک تماس ماورایی «وتو» می کند، همه چیز را انسانیت، آزادی، عدالت و از همه مهمتر حقوق بشر غیرآمریکایی را. لر هم همین طور با این تفاوت که او حقوق بشر انگلیسی را وتو می کند

و غزه همچنان در جنگ است و بچه های لبنان یاد روزهای آتش و خون ایران افتاده اند، آنجا که سیم خاردار هم به ما نمی فروختند، آنجا که شبانه با دست خالی زین الدین ها را به شناسایی می فرستادیم با وجعلنایی که ورد زبانشان بود، آنجا که رهبرمان تنها بود و بعد از ۸ سال جام زهری را سرکشید که سالها قبل تاوان این علمداری دنیای اسلام را داده بود، او رهبر شده بود و این بزرگترین امتحان الهی برای او و امت رسول الله بود در عصر ماشین و ارتباطات. راستی شیرین عبادی هم صلح و جهان بدون جنگ را از یاد برده و ما هم ایرانی بودن او را که البته جایزه اش هم دلخوشی آنهایی باشد که ایرانی را با او معرفی می کنند. اینجا فقط دلم تنگ مردمانی است که عربند و عجم نیستند که ما تنها قوم عجم روی کره خاکی بودیم و تنها ماندیم، ولی آنها عربند و دنیای عرب هم کوچک نیست ولی چه کوچک است دلهای امیران و پادشاهان و سردمداران کشورهای عرب که حمایت از لبنان را بر زبان هم نمی تواند بیاورد، این دلهای کوچک مرده را چگونه توان پاسخ به چشم های روشن و امیدوار بچه های لبنان است؟ که آنها مرد میدان های مبارزه اند و خوب درسشان را پس می دهند، مگر نه اینکه سیدحسن گفته بود، هرچه داریم از رهبر انقلاب اسلامی ایران داریم، امروز پیداست که هرچه در لبنان می گذرد، یادآور سال های عزت و غرور مردان مرد ایرانی در کارزار ۸ساله ایران و جهان بود. اور کنید برای ما صحنه آماده است، نسلی که طعم شیرین جنگ را نچشید، آماده باش است، امروز روز اعزام است؛ پوتین هایت را واکس بزن و بند حمایلت را محکم کن، کربلای دیگری درهمین نزدیکی است، مارش ای لشکر صاحب زمان را بشنو و آماده باش…

منبع: نسل سوم