این نوشته‌ی من، متنی است که قرار بود آذرماه، با حضور آقای توکلی در دانشگاه ما، خوانده شود. به دلایلی – از جلمه کمبود وقت آقای توکلی- این جلسه برگزار نشد. لذا اینجا به عنوان یک نامه سرگشاده منتشر می‌کنم. توجه داشته باشید که در این نامه دانشجویان حاضر در جلسه هم مدنظر بوده‌اند و برخی مسائل به دلیل اطلاع رسانی مطرح شده است :

جناب آقای توکلی!
سلام علیکم؛
در طی این سالیانی که مسائل سیاسی کشور را پیگیری می‌کنم، شخص شما جزء معدود افراد مورد احترام بنده بوده‌اید. هر چند این دو سال اخیر نگاه انتقادی به مواضع شما داشته‌ام. اما همواره ساده‌زیستی، اعتقادات و رفتارهای شما برای افرادی چون من تحسین برانگیز بوده است. و شاید به همین دلیل باشد که امروز صحبت‌هایی را مطرح خواهم کرد که مخاطب همه‌ی آنها شما نباشید اما امید است به واسطه‌ی شما، این نقدهای دلسوزانه به گوش نمایندگان ملت برسد تا شاید تقوای الهی پیشه کنند.

جناب آقای توکلی!
مجلس هفتم در زمانی تشکیل شد که لیست بلندبالایی از خیانت‌ها، کوتاهی‌ها و جفاهای دشمنان اسلام، انقلاب و مردم ایران که در دوره‌ی ششم در خانه‌ی ملت رسوخ کرده بودند، قلب و روح مردم ایران، وفاداران و دوستداران انقلاب اسلامی را مجروح کرده بود. هر چند با اهمال کاری برخی‌ها –در خوشبینانه‌ترین حالت- به پرونده‌ی جرایم بسیاری از این خائنین رسیدگی نشده و نمی‌شود.
جریاناتی به نام دفاع از آرمانهای انقلاب، عدالت، مبارزه با فساد و در یک کلام با شعار اصولگرایی قدم در عرصه‌ی رقابت گذاشتند و با اقبال عمومی مواجه شده و مجلس هفتم را تشکیل دادند. مجلسی که با توجه به ترکیبش و آرمان‌هایش امید را در دلها برای احیا و اجرایی‌تر کردن آرمان‌های انقلاب اسلامی زنده کرد.
بی‌شک خدمات مجلس هفتم در قیاس با مثلا مجلس ششم بسیار فراوان‌تر و ارزشمندتر بود. و این بسیار جای امیدواری است. اما امروز پس از گذشت عمر این مجلس، باید پرسید مجلس هفتم تا چه حد به آرمانهای انقلاب اسلامی پایبند ماند؟ واقعا چه تعداد از نمایندگان دور هفتم به سخنان و وعده‌هایشان معتقد باقی ماندند؟
بسیار جای تشکر بود و مایه‌ی امید، که مجلس هفتم در آغازین روزهای خود طرحی را که مجلس ششم در یک جلسه غیر علنی برای افزایش حقوق و مزایای خود، به تصویب رسانده بودند، به حالت معقول‌تری برگرداند. اما این مبارزه با رفاه طلبی و سوءاستفاده بعد از چهار سال به کجا رسیده است؟ آیا نمایندگان حاضرند لیست اموال خود را قبل و بعد از دوره‌ی مسئولیتشان منتشر کنند؟ البته مطمئنم که شما حاضر خواهید بود؛ ماجراهای حقوق مادام‌العمر و خانه‌های داده شده از طرف تعاونی مسکن مجلس در بهترین نقاط تهران، وام‌هایی که برخی نمایندگان دریافت کرده‌اند و اقدام به بازگردادن آن نکرده‌اند و اموری از این قبیل، تا چه زمانی ادامه خواهد یافت؟

جناب آقای توکلی!
یکی از مهمترین انتظارات به حقی که از مجلسی عدالت طلب امید می‌رفت تا با جدیت وارد عرصه شود، بحث مبارزه جدی و عملی با مفاسد اقتصادی است. از مجلس ششم که بسیاری از افراد مهم آن خود دارای پرونده‌هایی در حوزه‌ی فساد اقتصادی بودند –و متاسفانه توسط قوه قضاییه پیگیری نمی‌شود- انتظار مبارزه اصلا نبود؛ اما از مجلس هفتم انتظارها فراوان بود. چه قدر در جهت این انتظار مجلس هفتم عزم و اراده‌ی جدی داشت؟ چند طرح و قانون را در این مدت تصویب کرده‌اند تا جلوی خلاءهای قانونی ایجاد مفسده‌های اقتصادی گرفته شود؟ مرکز پژوهش‌های مجلس آیا بهتر نیست به جای پرداختن به میزان خسارت ناشی از تغییر ساعت رسمی به میزان خسارت‌هایی که از فعالیت‌های مفسدان اقتصادی، نصیب ملت می‌شود، بپردازد؟ آیا مجلس نبایستی مسئولین امر را در این روند این مبارزه‌ها بازخواست کنند؟ آیا هنگامی که عملا جلسات ستاد مبارزه با مفاسد اقتصادی به تعطیلی انجامیده است، به این بهانه که در حال انجام کارهای کارشناسی(!) در این حوزه هستند، گزارشی از میزان پیشرفت کارهای این کارشناسان نباید به مردم ارائه شود؟ یا مانند خیلی از مواقع، کارهای کارشناسی به معنای سرپوشی برای انجام ندادن کار است؟
در هنگامی که دولت با عزمی جدی و شجاعتی ستودنی وارد عرصه مبارزه با مفاسد اقتصادی شده است، مجلسیان چه میزان حاضر به همکاری و همراهی با دولت هستند؟ وقتی دکتر احمدی‌نژاد عزیز با قطعیت تمام نام برخی از مفسدان دانه درشت را علام می‌کند، مجلسیان چه واکنشی نشان می‌دهند؟ تا کی باید بهانه‌ی خلاء قانونی مانع از افشا این مفسدین فی الارض شود؟ هر چند بسیاری از صاحب‌نظران معتقدند هیچ خلاء قانونی وجود ندارد بلکه اربابان زر و زور و آقازاده‌هایشان مانع افشای نام دانه درشت‌ها هستند!
آیا بهتر نبود مجلس به جای لجبازی کودکانه با دولت برای تغییر ساعات کار بانکها، جدی وارد میدان مبارزه با باندهای فساد اقتصادی می‌شد؟ و عجیب آن است که در این دو سال اخیر حتی در سالروز فرمان ۸ ماده‌ای مقام معظم رهبری درباره‌ی مبارزه جدی با مفاسد اقتصادی هیچ شعار جدی‌ای هم از طرف مجلس نمی‌شنویم!
عرصه‌ی «مبارزه با مفاسد اقتصادی» بی‌شک یکی از موازین اصلی خواهد بود برای سنجش پایبندی مجلسیان و سایر مسئولین نظام، به اسلام، عدالت و آرمان‌های انقلاب اسلامی؛ ارائه‌ی یک گزارش کامل از عملکرد مجلس هفتم در این حوزه بسیار موثر خواهد بود در روشن شدن فضا.

جناب آقای توکلی!
همانطور که خود شما هم بهتر از بنده می‌دانید، قوه قضاییه یکی از اصلی‌ترین ارکان نظام جمهوری اسلامی برای رسیدن به یک جامعه‌ی آرمانی اسلامی و عادلانه است. و پر واضح است که آسیب دیدن و ناکارآمد شدن این قوه و ناتوانی آن در مواجهه با زورگویان، خائنان و مفسدان دانه درشت، یکی از پاشنه‌های آشیل موفقیت جمهوری اسلامی خواهد بود.
دل ما و بسیاری از مردم و دلسوزان انقلاب و در راس همه رهبر معظم انقلاب از نحوه‌ی عملکرد این قوه خون است. از نحوه‌ی عمل بسیار ضعیف در مبارزه با مفاسد اقتصادی گرفته تا تبرئه‌ی برخی عناصر معلوم الحال؛ در فرصتی دیگر باید جداگانه دردنامه‌ای نوشت درباره‌ی اوضاع این قوه …
اما باید از مجلسیان پرسید که چه چیزی مانع از مطرح شدن نتایج تحقیق و تفحص از قوه‌ی قضاییه در صحن علنی مجلس است؟ چه فشارهایی و چرا مانع از انجام این وظیفه‌ی قانونی مجلسیان می‌شوند؟ هر چند خبرهایی منتشر شد مبنی بر تهدید یکی از نمایندگان فعال در این طرح تحقیق، به پیگیری قضایی برای ایشان!
چه کارها و فعالیت‌هایی برای اصلاح اوضاع این قوه در مجلس انجام شده است؟ اصولا مجلسیان چه قدر برای اصلاح این قوه اهمیت قائلند؟ درباره‌ی ماجرای اسفناک فرار شهرام جزایری اقدام موثری انجام ندادید؟

جناب آقای توکلی!
بنده خودم از فعالین حلقه‌ی دانشجویانی بودم که سال گذشته بهمن ماه یک سلسله فعالیت‌ها را برای عملی کردن «تحریم شرکت‌های حامی اسرائیل» انجام دادیم. تا شاید در جمهوری اسلامی غیر از محکوم کردن این رژیم کار دیگری هم شکل گرفته باشد! حتی تحصنی هم مقابل مجلس شورای اسلامی داشتیم تا طی آن نمایندگان ملت را مجبور کنیم تا به قانون‌های موجود در این زمینه (به عنوان مثال قانون سال ۱۳۶۸ در تحریم این شرکت‌ها) توجه بیشتری بکنند و سعی در اجرای آن بشود. هر چند تنها دو نفر از نمایندگان حاضر شدند بخشی از وقتشان را برای مساله‌ای به این مهمی صرف کنند! بگذریم از بعضی دیگر از نمایندگانی که وقتی دوستانمان خدمتشان رسیدند تنها لبخندی تمسخر آمیز را تحویلشان دادند!
همان موقع ما مستنداتی را درباره‌ی بعضی شرکت‌ها (به عنوان یک نمونه شرکت نستله) به یکی از نمایندگان تحویل دادیم تا ایشان بحث تحریم را جدی در مجلس مطرح کند. هر چند تا امروز بعد از ۱۰ ماه هیچ اتفاقی نیفتاده است!
ما دانشجویان مجلس را در این غفلتشان مقصر می‌دانیم. ما آنها را که چشمشان را بر وجود چنین کالاهایی در «ام‌القرای جهان اسلام» بسته‌اند، مقصر می‌دانیم؛ ما نمایندگان ملت را در کوتاهی‌هایشان در مبارزه جدی با رژیم منحوس صهیونیستی مسئول می‌دانیم.

جناب آقای توکلی!
یکی دیگر از نکات غم انگیز در پرونده مجلس هفتم، سکوت نسبی این مجلس درباره‌ی بحث پرونده‌ی آقای موسویان است. هر چند برخی نمایندگان تک و توک انتقاداتی به این مسئله کرده‌اند اما هیچ حرکت مهمی رخ نداد. آقای موسویانی که اتهام جاسوسی و خیانت در پرونده‌ی هسته‌ای کشورمان را به نفع بیگانگان داشته است و آقای اژه‌ای وزیر محترم اطلاعات، جاسوس بودن ایشان را محرز می‌داند. اما افسوس از نوع واکنش قوه قضاییه…
 هر چند فشارهای امثال آقای حسن روحانی و همفکرانشان در این باره از همان ابتدای بازداشت موسویان مشهود بود اما با کمال تاسف شاهد هستیم که در همایشی به نام مثلا اتحاد ملی آقای موسویان در کنار آقای هاشمی رفسنجانی قرار می‌گیرد. و این خود نشان دهنده‌ی دلیل کوتاه آمدن قوه قضاییه را مشخص می‌کند! هر چند چنین عملی از طرف آقای رفسنجانی بی شک باعث جری شدن جاسوسان خواهد شد اما باید بپرسیم که مجلس هفتم چرا هیچ واکنش مناسبی نداشت؟
مجلسی که پس از آنکه دکتر احمدی‌نژاد از اقدامی انقلابی برای اصلاح اوضاع آشفته و افتضاح دانشگاه آزاد مثلا اسلامی سخن گفت، بلافاصله ای نامه‌ای با امضای ۲۲۱ نفر از نمایندگان در دفاع از این دانشگاه و آقای جاسبی منتشر کرد! لازم نیست زیاد به اوضاع بسیار نابسامان دانشگاه آزاد در ابعاد مختلف چیزی بگویم که عیان است بر همگان؛ تنها به این نکته اشاره می‌کنم که پس از افزایش انتقادهای دانشجویی به این دانشگاه که به صورت جدی مطرح می‌شد، آقای جاسبی از یکی از اعضای وقت شورای مرکزی اتحادیه‌ی انجمن‌های اسلامی دانشجویان مستقل (‌اقای خضریان) شکایت می‌کند و ایشان را به دادگاه می‌کشانند.
اما آیا بحث امنیت ملی کشورمان به اندازه‌ی دانشگاه آزاد برای مجلس اهمیت ندارد؟

جناب آقای توکلی!
انتقاد و دردهای ما از مجلس فراوان است؛ مجال بیشتری نیست تا تفصیلا بپرسیم که چه دلایلی مانع از انتشار تحقیق از اوضاع  نامطلوب نهادهای فرهنگی در زمان دولت آقای خاتمی در صحن علنی می‌شود؟ مجلس جز یک تشکر ساده از نیروی انتظامی چه کار مهمی برای همکاری با این نیرو جهت بهتر عملی کردن طرح افزایش امنیت اخلاقی و اجتماعی، انجام داده است؟ در هنگامی که دولت عزم کرده است تا ساختار بانکی غیر اسلامی، ربایی و ناکارآمد کشور را اصلاح کند، مجلس چه کاری انجام می‌دهد؟ چرا مجلس در اقدامی صریحا خلاف قانون اساسی، باید تصمیم به افزایش عمر خود بگیرد؟ و باید به جد از مجلس پرسید چرا دولت حزب‌اللهی را برای انجام خدماتش تنها گذاشتند و صحن مجلس را تبدیل به تریبونی برای تخریب دولت قرار داده‌اند؟ و خیلی سوالهای دیگر …

جناب آقای توکلی!
بسیار مناسب خواهد بود تا مرکز پژوهش‌های مجلس در این ایام انتهایی مجلس هفتم، گزارشی حاوی دو ستون، یکی ستون نقاط قوت و دیگری ستون نقاط منفی، منصفانه و دقیق ارائه کند و به اطلاعا عموم مردم برساند.

با تشکر و امید توفیقات روز افزون شما