برای فراگیر‌شدن و نتیجه‌بخش بودن بحث «تحریم شرکت‌های حامی اسرائیل» دو گونه مخاطب را بایستی در نظر گرفت. نخست عامه مردم و دیگر دولتمردان جمهوری اسلامی؛
برای عامه مردم تبلیغات اجتماعی و فرهنگی موثر است. و با جدیت باید پیگیری شود. علاوه بر ارائه‌ی این مطالب با شیوه‌های جذاب تبلیغاتی، بایستی حتی‌الامکان سعی در مستند بودن این تبلیغات باشد. هر چند نباید با لیست‌هایی که پر از اسم است آغاز کرد. باید از حاشیه‌ای‌ترین و کم‌تاثیرترین کالاها در زندگی مردم و از طرفی بااهمیت‌ترین آن برای جامعه صهیونیستی، آغاز کرد. و «نستله» گزینه‌ی بسیار مناسبی است.
اما از سوی دیگر حکومت ایران، حکومت اسلامی است و نباید نسبت به این مسائل بی‌اهمیت باشد. کار فرهنگی را هم در زمان شاه می‌شد انجام و هم در حال حاضر در بسیاری از شرکت‌های غربی این بحث از سوی مسلمانان و مسیحیان و دیگر افراد انجام می‌شود. حتی بخشی از تبلیغاتی که در غرب علیه شیر خشک نستله وجود دارد، نه از جهت عقیدتی و دفاع از مظلومان علیه اسرائیل که بیشتر با مستند قرار دادن ضررهای فراوان آن برای کودکان است. زحمتش یک جستجوی ساده است.
پس باید با دقت تمام توجه داشت که کار فرهنگی نفی وظیفه از جمهوری اسلامی نمی‌کند. هر چند خیلی کوتاهی شده و می‌شود اما وظیفه را از دوششان بر نمی‌دارد.
نکته‌ی دیگر در برابر دولت(۱) این است که ساختار اداری، کار فرهنگی و توصیه‌ی خالی بر رویش موثر نیست، مسلما؛ حتی کار رسانه‌ای و فشار افکار عمومی هم اگر در حد یک توصیه «بی ضرر» واقع شود، نتیجه نخواهد داد.
اقدام حقوقی علیه دولت برای پیگیری این بحث می‌توانست موثر باشد. در دو بخش. نخست، بحث جاری فعالیت این شرکت‌ها و تعلیق فعالیت چنین شرکت‌هایی در ایران؛ دوم، بررسی اهمال‌کاری‌ها و احتمالا فسادهایی که در آغاز به کار چنین شرکت‌های موثر بوده است. و تنبیه عاملان آن؛
اینکه شرکت نستله در سال ۱۹۹۸ جایزه‌ی خوش‌خدمتی به اسرائیل را از نتانیاهو گرفته باشد و در سال ۲۰۰۱ اجازه فعالیت گرفته باشد، چندان خوش‌آیند نیست. اگر با قطعیت به وجود خائنینی در این بین حکم نکنیم، حداقل باید در اهمال‌کاری و غفلت حتمی برخی دولت‌مردان اذعان داشت. و لاجرم باید هر مجرمی (حتی اگر غافل بوده باشد) مجازات شود.
و در این بین انتظار مضاعفی از حقوق‌دانها و وکلای مسلمان، انقلابی و دغدغه‌مند وجود دارد. با اطلاع نسبتا مستقیمی که از برخی تلاش‌ها دارم باید بگویم که همین اندک پیگیری‌هایی که توسط برخی دوستان در این حوزه از جایگاه‌های مختلف انجام شده است مثمر ثمر نبوده است. پیگیری از مجلس(۲)، وزارت بازرگانی، وزارت خارجه، بازرسی کل کشور(۳) و …
لذا بایستی کارهای جدی‌تری را شروع کرد…. به خصوص علیه شرکت نستله …
- شبکه‌ی خبر صدا و سیمای جمهوری اسلامی درباره‌ی بحث شرکت‌های حامی اسرائیل سال‌های گذشته گزارشی را پخش کرد. گزارشی که دوستی برای گرفتن آن به صدا و سیما رفته بود، و موفق نشده بود. هر چند گزارش سطح پایینی دارد اما در سیما همینش هم خیلی بعید بوده است. من مدتها دنبال این کلیپ بودم که البته در یک سایت صهیونیستی که مسئول رصد رسانه‌های خاورمیانه (memri.org) است، یافتم. منتها اجازه دانلود به همه نمی‌داد و باید برایش توضیح می‌دادی که برای چه و که می‌خواهی. همین گزارش را در یوتوپ هم نیافته بودم تا اینکه در اینجا آنرا دیدم. فایل یوتوب این نسخه هم مربوط به همان سایت صهیونیستی است!

پاورقی:
۱- مراد از دولت فقط قوه مجریه نیست. نمایندگان مجلس، قوه قضاییه و نهادهای اطلاعاتی و نظارتی را هم در بر می‌گیرد.
۲- برخی مجلسیان هم به بی‌خیالی بسنده نکرده‌اند و رسما این کارها را به تمسخر گرفته بود. آقای ابوطالب یک نمونه‌ی مثلا اصولگرایش است!
۳- از آنجا که بازرسی کل کشور به عنوان منبع از وزارت خارجه استعلام کرده است، کار پیگیری عقیم مانده است.