با تصمیم نهایی مسئولین دانشگاه (که به نظرم چندان خوب و مناسب نبود)، فضای دانشگاه کاملا آرام شده است.
تا حالا نشده بود که این قدر مستقیم و پشت سر هم به مسائل دانشگاه‌مان اشاره کنم. حتی آن موقع که کلی فعالیت در دانشگاه می‌کردیم. به خصوص این که اعتراضات صنفی قبلا هم وجود داشته است. و معمولا هم اهمیت خبری نداشته است. چرا که یک پدیده‌ی عادی و طبیعی بوده است. اما این بار دو دلیل باعث شد تا دو مطلب را درباره تحصن در دانشگاه‌مان نوشتم.
یک؛ حضور مستقیم و واضح گروهک‌های تروریستی (پژاک و …) و عناصر سازمانی ضد انقلاب. منظورم از عناصر سازمانی ضد انقلاب کسانی نیست که فقط به لحاظ عقاید سیاسی مخالف انقلاب اسلامی هستند. بلکه مرادم کسانی است که با امکانات مالی و سخت‌افزاری برای براندازی سخت نظام تلاش می‌کنند. وگرنه جریان‌های برانداز نرم بوده و خواهند بود …
دوم؛ نوع پشتیبانی خبری این ماجرا. چرا که تنها رسانه‌های ضد انقلاب و با استفاده از اخبار مشابه به این مساله پرداختند. و هیچ رسانه‌ای قضیه را از زاویه‌ای دیگر مطرح نکرده بود. هر چند آن معدود سایت غیر معاند نیز که مطرح کرده بودند همان حرفها را تکرار کردند. هر چند در این چند روز مطالب من چندان تاثیر گذار نبود، اما برای آینده مفید خواهد بود.

+ همه چیز از ماکارونی شروع شد؟
+ باز هم درباره‌ی تحصن در دانشگاه تربیت معلم تهران

اصلاحیه:
این دو خبر نیز تاییدی است بر نظرات من درباره حوادث دانشگاه در دو مطلب قبل که بالا لینکشان هست

ناآرامی در دانشگاهها؛ از شهرستان‌ها به سمت پایتخت
حوادث اخیر دانشگاه‌ها پروژه سیاسی افراطیون