صالح عزیز مرا دعوت کرد تا مطلبی بنویسم درباره‌ی سه پرسشی که مطرح کرده است. پرسش‌هایی درباره حقوق بشر، رسانه و تروریسم، که هر یک را باید جداگانه بحث کرد. این سوالها در پی حمایت رسانه‌های مدعی حقوق بشر و مبارزه با تروریسم، از گروهک تروریستی عبدالمالک ریگی، مطرح شد. و اینکه چرا این ها در برابر اعدام یک تروریست چنین موضع منفی‌ای علیه نظام و اسلام می‌گیرند ولی در برابر شهادت هموطنانمان که به دست این تروریست‌ها به شهادت رسیدند، سکوت کردند؟ و کاش فقط سکوت کرده بودند … و چرا این رفتارهای ضد انسانی مدعیان در برابر ملت‌های فلسطین، عراق، افغانستان، سومالی و … ادامه دارد؟
حقوق بشر، دموکراسی، مبارزه با تروریسم و … همه‌اش وهمیاتی است کثیف، برای کوبیدن بر سر مخالفین سلطه‌گران. و نه تنها عملکرد مدعیان این مفاهیم نشان از نیات شوم صاحبانش دارد که حتی نوع نمایش و تعریفی که از این مفاهیم ارائه می‌دهند، مغشوش، بی‌خاصیت، ضد انسانی، ضد دینی و احمقانه است.
سیر تطور این مفاهیم را از رنسانس به بعد که نظاره می‌کنی این خط شیطانی در آن نمایان است(۱). در اوایل هم جریان سلطه از این سخنان برای استعمار و استثمار دیگر نقاط جهان بهره می‌گرفت. چنان که امروز چنین می‌کنند. و دلیل حمایت همیشگی سلطه گران از این نظریات، ظرفیت این سخنان است برای زورگویی آنان.
در مفاهیم نظری این گفتمان‌ها ارتباط‌های بسیار جالبی هست که نه مجال گفتنش هست و نه ارزش تلف کردن وقت را دارد. چه آنقدر عملکرد آنان گویا و روشن است که نیاز به سیاه کردن ورق نباشد. تنها اشارتی شود که وقتی شما حقِ «ناحق بودن» را به رسمیت بشناسید و غریزه گرایی را عقلانیت بنامید و محور زیست بشریت، حقوق بشر اینگونه می‌شود و مبارزه با تروریسم آنگونه که دانی؛
وقتی شما را بشر ندانند حقوقتان را در ابوغریب و گوانتانامو تقدیم می‌کنند. و دموکراسی‌شان نیز با بمب و موشک روانه‌ی خانه‌هایتان می‌شود. موشک‌هایی با یادگاری از دخترکان متمدن! دوست دیروز وقت اعتراض به زمامداران جهان سلطه، دشمن بشریت می‌شود و مستحق اعدام! مستبد ترین حکومت‌ها در هنگامه‌ی معاشقه و رفاقت، زیر سایه‌ی محبت امپریالیسم قرار می‌گیرد و هنگامه‌ی نافرمانی زیر سایه‌ی چکمه‌های نظامی. اعمال عدالت و قانون در حق طرفداران آمریکا جنایت در حق حقوق بشر و قتل و عام توسط کاسه‌لیس‌های آمریکا خدمت به مبارزه با تروریسم. و اینگونه است که به قول یانکی‌ها، اسرائیل می‌شود مهد تمدن در وسط جهان وحشی‌ها.
همه‌اش یک بازی کثیف است. بازی‌ای که برنده‌اش باید آنها باشند به هر شکل ممکن. و چنین می‌شود که ابتدایی‌ترین قوانینی را که در این بازی ناعادلانه به نفع خود ساخته‌اند را نیز رعایت نمی‌کنند. و مشت آهنین دست به کار می‌شود تا هر نتیجه‌ای که از حداقل‌هایی از دموکراسی ابکی و جعلی خودشان بیرون آمده را سر به نیست کنند.
و در این میانه رسانه است که نقش اصلی را بازی می‌کند(۲). رسانه موظف می‌شود تا هر جا لازم است استبداد، دموکراسی نامیده شود و قتل و عام، مبارزه با تروریسم. مجازات جانیان، نقض حقوق بشر و عملیات تروریستی آنها، تلاش برای آزادی!! و اینگونه است که رسانه نقش حیوانی خود را در این میانه اجرا می‌کند. و هر چه حرفه‌ای‌تر(!) می‌شوند حیوانی‌تر عمل می‌کنند. که حرفه‌ای بودن را در رسانه‌های مردن حیوانی بودن تعریف می‌کنند. رسانه موظف می‌شود به تحریف حقیقت و تخدیر مردم. تا یا سیاهی لشکر زورگویان شوند یا غرق در فسادی روزمره. و البته در ازازی این انجام وظیفه خوب هم پول و قدرت می‌گیرد.
و در این شرایط است که وقتی می‌بینم طرفداران دموکراسی، حقوق بشر، فمنیسم و … فقط دنبال کثافت‌کاری و نفسانیت پلید خود هستند و از هیچ خیانتی با استفاده از این اسامی فروگذار نیستند، نه تنها تعجب نمی‌کنم که هر روز منتظر انتشار برگ تازه‌ای از فضاحت‌های آنان هستم. اما تنها چیزی که خیلی برای آن متاسف می‌شوم سفاهت عده‌ای نادان است که این وسط خود را برای چنین مفاهیمی به زمین و زمان می‌زنند، بی‌آنکه آگاهانه با این سخنان به دنبال نیات شیطانی و غرایز حیوانی خود باشند. اینها مستحق ترحمی فراوان هستند.

پی‌نوشت:
۱- از مارکس گرفته تا لاک و استوارت میل، همگی بر آرای سخیف خود نسبت به آنچه آنها جهان سوم نامیده اند، اصرار دارند. یک نمونه‌اش: کلیات فلسفه، ریچارد پاپکین، نشر حکمت.
۲- باید دانست که اینجا مراد رسانه‌های مدرنی است که آلت دست این نظام استکباری است. چه ساختارهای متفاوت ارتباطی وجود دارد که از طریق آن ملتها از غفلت برمی‌خیزند و علیه سلطه گران و دروغ‌هایشان به مبارزه بر می‌خیزند. و چنین رسانه‌هایی -هر چند متفاوت با نوع مدرنش- به خوبی نقش خود را ایفا کرده و در میانه‌ی مستی قلدران جهان، ملتهای آزاده را علیه آنان سامان می‌دهد. که این خود باعث افزایش خشم و عدم توازن آنان گشته است.

از دوستان زیر و تمام کسانی که در این مساله دغدغه دارند، دعوت به نوشتن پیرامون این موضوعات می‌شود:

جسد زنده - در جستجوی حقیقت – آب و آتش – رصدخانه – پژواک – واژگون – آرمان خواهی – نسل بیدار – روزنامه دانشجویی – آرمانشهر – مرصاد – ترنم فکر – مجاهدین  – باد صبا