+ بعد از جنگ ۳۳ روزه نیز گفتم که این آتش بس‌های موقت هیچ فایده‌ای ندارند. و امروز بعد از جنگ ۲۲ روزه نیز می‌گویم، تا وقتی اسرائیل هست صلح معنی ندارد. صلح تنها با نابودی کامل این رژیم از منطقه متصور است.
+ جنگ غزه یک نقطه‌ی عطف تاریخی است. جنگی که به همراه جنگ ۳۳روزه (تموز) اتفاق‌های کلیدی در معادلات منطقه‌ای و تاریخی هستند. «جنگی که مسلما تاریخ‌نگاران آینده از آن به عنوان یکی از مهمترین رویداد در روند نابودی کامل رژیم صهیونیستی یاد خواهند کرد»
+ علاوه بر پیروزی شرافتمندانه برای نیروهای مقاومت، حمایت و شوری بسیار فراگیر که در سطح جهان برای دفاع از حماس و مردم مظلوم غزه ایجاد شد، از مولفه‌های بسیار خاص این جنگ است. حمایت جهانی چند ده روزه که حتی تا همین امروز نیز هنوز در نقاط مختلف جریان دارد. حمایتی که هیچ مرزی را جز طرفداری از مظلوم باقی نگذاشت. چنین حرکت‌هایی بی‌شک بسیار قابل تامل است. هر حوزه‌ی جغرافیایی و واکنش‌های مختلف در حمایت از مردم فلسطین و غزه، جای فراوانی برای تحلیل دارد. اما نفس این قضیه و تبدیل آن به یک “جریان جهانی مستمر” از بزرگترین پیروزی‌های مقاومت جانانه مردم غزه است.
+ پیروزی دیگر غزه رسوا کردن مدعیان اسلام و نیز حقوق بشر است. از یک سو آنها که گلویشان برای زخمی شدن یک سگ پاره می‌شد، ذات خبیث و کثیف خود را نمایان کردند. از سویی دیگر و صد البته مهمتر جریانات التقاطی، ارتجاعی، ریاکارانه و نفاق در میان امت اسلامی را به وضوح تمام رسوا کرد. حکام مرتجع برخی کشورهای اسلامی به خصوص مصر و عربستان، ارتش در استخدام استکبار و صهیونیسم چون القاعده و طالبان، غلامان حلقه به گوش یهود چون ابومازن و سایر سازشکاران، جریانات مرتجع بین شیعه و سنی چون وهابیت و حجتیه‌های بی‌عقل و در خدمت صهیونیسم و در یک کلام اسلام آمریکایی و صهیونیستی چنان به وضوح نفاق و خیانت‌های خود را به نمایش گذاشتند که هزاران ساعت کار تبلیغی، فرهنگی، رسانه‌ای و سیاسی نمی‌توانست آنها را چنین روشن رسوا نماید. اگر این جنگ پیروزمندانه‌ی مقاومت هیچ برکتی نداشت جز نمایش این همدستان شیطان در میان امت اسلامی، بس بود تا ساعت‌ها برای این پیروزی جشن و سرور گرفت.
+ جنگ رسانه‌ای و سیاسی ادامه دارد. و لذا باید حمایت‌ها به طرق مختلف ادامه یابد. کمک‌رسانی برای بازسازی غزه بسیار حائز اهمیت است. امت اسلامی باید تمام شور و هیجانش را برای بازسازی غزه صرف کند. کمک‌های مالی، دارویی-بهداشتی، روحی و انسانی مسلما مهم است. اما مهم‌تر ادامه‌ی حمایت نظامی به حماس و باقی نیروهای مقاومت است. بایستی با قدرت بیشتر تجهیزات نظامی و تسلیجاتی به منطقه گسیل شود. مجاهدان امت باید تجربیات نظامی را نیز منتقل کنند. مقاومت باید به دنبال موشک‌های جدید قسام باشد. موشک‌های قدرتمندتر و نابودکننده‌تر.