نگاه ...
شهید من
تمام شهیدان جبهه‌ی حق از آغاز حیات بشر تا برپایی صحرای محشر به خصوص
بسم الله الرحمن الرحیم

دانه‌های انار ...

اینکه
چرا وارد جنگ می‌شویم،
همیشه مـهم است. هـمـیـشـه؛

و می‌گویند ...

دوستان
چای نبات - بچه های قلم - ناروزنامه نگار - بی خوابی های یک برنامه نویس - دودینگ هاوس - مجاز - روزنامه دانشجویی - قلم زن - گندم و بلدرچین - دادگاه انقلاب اسلامی - مهتد - گروه فرهنگی عمار یاسر - درياچه ي قو - شبکه در انتهای افق - میرزا قلي خان راپورتچي - اقاليم قبله - اسماعیل نیوز - شــعـــركـــده - قطعه 26 - انتفاضه سوم - فتوتا - سجیل - ادواردو - دو اسلام - نون و القلم … - کیستی ما - آهستان - حيرتكده ي عقل - تارنما - انتهای افق - ــــــمــریــمـــــ نوشت - کلام نو - تاملات - روزنوشت - مرگ آگاهی - آغاز در نهایت - دردنامه - آیات غمزه - دوئل - داداشی وب - شورآباد - درد - شیعیان یمن - آب و آتش - مسئله روش - گام آخر - طبیب - هلا - یه دانِ ش جو و قس علیهذا - آرمانشهر - صاد - مسلمان برابری طلب - وبلاگ بحر - خاکریز - پاسداران - در جستجوی حقیقت - منطقه ممنوعه - 22 خرداد 1388 - شرب مدام - فراموشخانه عدالت - ترنم فکر - بچه محل - خاکریزیـسم - اسکالپل - تفکر با چاشنی خنده - عزم رفتن - دستنوشته های یک نسل سومی - جسد زنده - تغلب سبز - پلخمون - چهار نما - زرنگار - دفتر بی خط - بیداری - مظلومیت سانسور شده - نقد 123 - کاریکاتورهای مازيار بیژنی - چغـ(قـ)ک - هبوط - كافه حزب الله - نظر سوم - مجاهدین - ترديد راهي به دانايي - جنبش نرم افزاری و تولیدعلم و آزاداندیشی - اسپريچو - e-حدیث نفس - دیار شهود - شش گوشه - دو نوع اسلام، دو نوع مسلمان - زُبُر الحدید - انقلاب سوم - نسیم حیات - گاه نوشته‌های من - ابتدا - خصوصی نیست …! - فرصت - آذرباد - آینده از آن مظلومین تاریخ … - یک فنجان فکر - بیقرار - پاسخ‌گويی سران سه قوه - رصدخانه - عکاس مسلمان - نون والقلم - دانشطلب - هابیل - وب نوشت - دو رکعت عشق - کافه اندیشه - وب‌نوشت دنج - پابرهنه - جنگي که بود، جنگي که هست - یک خبرنگار - سـواد آیـنه - چشم ـ زخم - بی عمر - ساده غزل - مطالبه آرمان‌های انقلاب از صدا و سیما - قیام مستضعفین - فرزند انقلاب - مبارز کلیپ - آرمان خواهی - یکتا - شَوَند - ساقور - نفسانیات یک من - آخرالزمان و ظهور مهدی موعود(عج) - وادی - ســایـبـریـا - راوی - پاکت‌ها - سوتک - واژگون … -
کلمات کلیدی
وب 2
حواشی
  • RSS مطالب وبلاگ
  • RSS لینک‌های روزانه
  • وردپرس فارسی

  • بیشترین بازدیدها:
  • فوری// میرحسین موسوی توسط لباس شخصی‌ها کشته شد - 23,414 بار
  • هدیه‌ای برای نیویورک… - 18,101 بار
  • کارشکنی در کار رئیس جمهور، کفر است! - 17,820 بار
  • دختر جان! ارزش “خبری” نداری؛ حتی مرگت! - 4,434 بار
  • دست نوشته های شهید چمران درباره فلسطین - 4,357 بار
  • قتل و عام دانشجوها در ۱۶ آذر در دانشگاه امیرکبیر + عکس - 3,675 بار
  • ‫دفاع بد از حجاب یا توجیه ناشیانه رفتار هتاکان؟ - 3,050 بار
  • یزدان تفنگ ندارد - 2,996 بار
  • آقای یامین‌پور! اول جنگ است - 2,860 بار
  • رمضان اشرافی سیما - 2,759 بار
  • چرا باید شهید بهشتی تخریب می‌شد؟ - 2,751 بار
  • نگاهی به همه اتفاقات تسخیر سفارت انگلستان توسط دانشجویان و حواشی آن - 2,745 بار
  • نوید نصرت به فضل پایمردی ملت بر عهد با الله - 2,475 بار
  • چادری بر سر فمنیسم… - 2,381 بار
  • شوی تبلیغاتی اوباما - 2,296 بار
  • همین همسایه‌ی کناری! - 2,170 بار
  • درباره فیس بوک و انقلاب‌های منطقه - 2,150 بار
  • متهم قوه قضاییه است! - 2,080 بار
  • تاملی درباره علم دینی - 2,032 بار
  • کشف حجاب؛ و دو راهی باخت برای دیکتاتوری سبز - 1,985 بار
  • ۱۳ آبان به یادماندنی؛ نبرد با آمریکا و تفاله‌های آمریکا - 1,969 بار
  • مستی یزیدیان سبز و رسیدن به پایان چاه هلاکت - 1,936 بار
  • آیا «حسینیه ارشاد» فایده دارد؟ - 1,863 بار
  • ۹ دی حاصل ارتباط عمیق قلبی مردم با رهبر عزیز انقلاب - 1,861 بار
  • پرسش‌هایی پیش روی آقای ضرغامی - 1,849 بار
  • هسته‌های مقاومت مردمی علیه اشرافیت فرهنگی - 1,827 بار
  • پاسخ وزارت کشور به درخواست تجمع موسوی و کروبی - 1,718 بار
  • تاسیس اسرائیل؛ روز نکبت ! - 1,714 بار
  • مظلومیت مسلمانان سین کیانگ چین و موج سواری آمریکا - 1,671 بار
  • از تسخیر لانه تا تسخیر تهران - 1,611 بار
  • آخرین اخبار از تحولات انقلاب مردمی تونس - 1,602 بار
  • روز قدس جهانی! - 1,585 بار
  • منورالفکری همزاد خشونت است - 1,494 بار
  • توهین در پاسخ گل؛ روایتی از تدفین شهدا در دانشگاه امیرکبیر - 1,488 بار
  • آیت الله لاریجانی ممنونم؛ … - 1,487 بار
  • علیرضا توسلی! قربانی دروغ گویی و خباثت سبزها - 1,466 بار
  • ۱۲ نکته درباره یک افتضاح: دانشجوی پولی - 1,424 بار
  • پروژه شکست؛ از ترور تا شورش خیابانی! - 1,398 بار
  • آنچه جلسه وزیر علوم را جنجالی کرد - 1,369 بار
  • فرو رفته در گردابی از ترس و پوچی - 1,349 بار
  • من غلط کردم جاسوس نشدم! - 1,339 بار
  • دلم برای تو تنگ است مصطفی مازح - 1,307 بار
  • چاره‌ای به جز جنگیدن نداریم! - 1,262 بار
  • مبدا سنجش تاریخ و جغرافیا - 1,244 بار
  • از سیل تا قحطی! آزمون بزرگ رمضان - 1,238 بار
  • چرا حامیان موسوی خود را اغتشاشگر می دانند؟ - 1,220 بار
  • کاریکاتور : بعضی ها عادت دارند سخت فکر کنند - 1,210 بار
  • فواید سوسک در سلف - 1,164 بار
  • آیا صدای ملت را می‌شنود؟ - 1,158 بار
  • «۹ دی» قوی‌تر برخواهد گشت - 1,096 بار

  • کاروان جهانی الی بیت المقدس

    » انقلاب خاطره نیست!

    ۱- بازی وبلاگی با عنوان “نوستالژی خاطرات انقلابی!” مطرح شد. محمد علی عزیز مرا دعوت کرد. در ایمیلی به او گفتم که نخواهم نوشت. اما بعد حسن عزیز نیز مرا دعوت کرد. دیگر نمی‌شد چیزی ننوشت. دوستان منت نهادند و ما سر فرود آوردیم. لذا زاویه نوشتن را به نگاهی به اصل این بازی تغییر دادم. اصل و خلاصه‌ی مطلب آن است که این نگاه را به انقلاب نه تنها نمی‌پسندم، بلکه مضر می‌دانم. و لذا قصد بر نوشتن با این سبک نداشتم.
    ۲- نخست این که این واژه نوستالژی واژه‌ای است که معمولا بدون توجه به معنای آن استفاده می شود. و معمولا این استفاده تنها برای یک تقلید و ادا درآوردن است. به همین علت معانی متفاوتی از آن اراده می‌شود. من آنچه از این لغت ᾿خارجی῾ می‌فهمم بیشتر از استفاده‌ای است که از آن در عرف زبانی بهره میگیرند، نه معنای لغوی آن! در فرهنگ لغات چنین معنا کرده اند nostalgic = دلتنگ، غریب؛ حال با این اوصاف نوستالژی خاطرات انقلاب به چه معنا است؟ مراد خاطراتی است از انقلاب که دلتنگ آن شده ایم؟ نمی‌دانم!
    ۳- منی که زمان انقلاب ۵۷ به دنیا نیامده بودم کدام خاطره را باید بازگو کنم؟ منی که از خود مبارزات خاطره ندارم، باید از خاطراتی که در دهه‌ی فجر اتفاق افتاده بگویم؟ مگر انقلاب فقط همین ۱۰ روز است؟ آیا فعالیت‌های مبارزه با مفاسد اقتصادی‌ام جزء خاطرات انقلابی‌ام محسوب می‌شود؟ آیا این سالیان دراز کارهایم برای فلسطین و علیه صهیونیست‌ها جزء کارهای انقلابی‌ام است؟ محدوده‌ی انقلاب کجاست تا من بر اساس آن خاطره بگویم؟ این چهارتا شعار در این ده روز در صدا و سیما و این چند چادر سطح شهر، مرزهای انقلابند؟
    ۴- اما نکته‌ی مهمتر از استفاده‌ی عامیانه، بی‌دقت و فاجعه آمیز از زبان، خود این “رویکرد خاطره ای” است. نگاهی که راحت ترین راه برخود با ᾿انقلاب اسلامی῾ است. برخوردی که بسیاری از نهادهای دولتی و در راس آن صدا و سیما ترجیح می دهند آنگونه نگاه کنند. اگر دولتی ها و عده ای از مردم با حسن نیت چنین نگاهی به انقلاب دارند، اما دشمنان و مستکبرین عالم با سوء نیت به دنبال ترویج چنین نگاهی هستند. نگاهی که انقلاب اسلامی را یک اتفاق تمام شده می داند که بایستی با دیدی خاطره گونه به آن نگاه کرد. و اگر قرار باشد بزرگداشتی هم گرفته شود، باید بزرگداشت یک ماجرای تمام شده باشد. و این دقیقا چیزی است که دشمن می خواهد.
    ۵- دهه ی فجر از سویی جشنی است مردمی برای گرامیداشت پیروزی بزرگ حق طلبی و عدالت خواهی بر دشمنانش. از سویی دیگر فرصتی برای بازخوانی آرمان ها و نگاهی به راه رفته شده است. زمانی است تا با نگاه به آرمان های نهایی راه را با دقت و سرعت بیشتری طی شود. و اگر لازم به اصلاح بخشی از مسیر باشد، انجام گیرد. دهه ی فجر زمان مطالبه ی آرمان های انقلاب، امام و رهبری از مسئولین است تا هر سال از آن پرسیده شود که کجای کارند؟ زمانی است برای اتمام حجت با خسته شدگان، پشیمانان، مسئولین بی باور و خائنان نفوذی در دستگاه. زمانی است برای تصفیه نااهلان و نامحرمان؛
    ۶- بازی های وبلاگی را نباید بدون دقت و فکر گسترش داد. بازی وبلاگی “خاله‌بازی” نیست. بازی وبلاگی محملی است برای داشتن ادبیات های مختلف در یک موضوع سنجیده شده. با استفاده ی بی رویه، بی فکر و بی هدف، ارزش و کارایی این ابزار از بین می رود. مخصوصا بیشتر باید زمانی دقت کرد که جنس مونثی تصمیم به راه اندازی بازی –که معمولا از دقت منطقی و فلسفی تهی است- می گیرد.

    پ.ن:
    - نکاتی گفته شد به اجمال. هر یک را تفصیلی می‌طلبد در هنگامه‌ی فرصت …
    - مشعوف شدیم از دیدن مطلب الیاس و هم دیدگاهی‌مان.

    کلمات کلیدی: ، ، ، ،

    ۱۲ نظر »

    • حسین :

      # ۲۴ بهمن ۱۳۸۷ - ۳:۰۵ ب.ظ

      علی آقا دمت گرم! جداً خیلی کارت درسته! حرف دل ما رو زدی تو این پست. من هم چند بار دعوت شدم به این بازی و چندتا پست تو همین مایه ها نوشتم! اما خب دلم نیومد منتشرشون کنم. یعنی کلاً قضیه عدم انتشار و وبلاگ نویسی و اینا بود. اما خلاصه خیلی دستت درد نکنه! این پست به شدت هر چه بیشتر تایید میشه.

      موفق باشید و مثل همیشه ممتد در آرمان ها!

      یا علی …

    • کوثر :

      # ۲۴ بهمن ۱۳۸۷ - ۴:۱۶ ب.ظ

      سلام. از جمله‌ی آخر نوشته‌تان چشم می‌پوشیم و می‌گذریم؛ اما اصل نوشته‌تان بسیار قابل نقد است. عنوان این موج وبلاگی دقیقا «نوستالژی دهه فجر» است و نه خاطرات انقلابی. به گمانم همین توضیح کفایت کند برای فروریختن استدلالات شما؛ البته نه فروکش کردن ناراحتی‌تان!

    • حسن :

      # ۲۴ بهمن ۱۳۸۷ - ۶:۱۶ ب.ظ

      سپاس! هم به خاطر مطلب و هم به خاطر توضیحاتی که به نظرم لازم بود یکی یادآوریش کند…

      آقا به خاطر آن دو سه خط آخر حسابی مواظب خودتان باشید! :دی

    • محمد الیاس :

      # ۲۴ بهمن ۱۳۸۷ - ۷:۴۸ ب.ظ

      سلام حاج علی
      منم الان تیتر تو دیدم و مطلبتو خوندم مشعوف شدم و کاملآ باهات موافقم که نباید و نمی توان انقلاب رو در قالب یک خاطره تقلیل داد و اصلآ از اول هم می خواستم همین حرف هایی را بگویم که تو در این متن گفتی ولی ترجیح دادم که حرفم را غیر مستقیم بیان کنم تا نشان دهم که انقلاب همواره زنده است و اصلآ تمام نشده و نسل امروز چه بسا که می تواند از نسل گذشته انقلابی تر باشد. موفق باشی حاجی

    • محمد‌علی :

      # ۲۴ بهمن ۱۳۸۷ - ۸:۲۹ ب.ظ

      سلام
      نمی‌دونم چی باید بگم. دست کم باید بگم اگه منظور شما همان است که الیاس گفت، قطعا خیلی قشنگ منظورت را بیان نکردی.
      علی جان، من فکر می‌کنم وقتی یک روز را برای راهپیمایی و شعار دادن انتخاب می‌کنیم، همان‌طور که شعار یک کار سمبلیک است نه اقدام عملی، بد نیست اگر با یک کار سمبلیک دیگر یاد خاطره‌های خوب کودکیمان در دهه فجر بیافتیم.
      کسی هم ۳۶۴ روز دیگر سال را ازمان نگرفته برای کار بنیادی و اینها. (این حرف ها را حامد هم زده‌است )

      علی جان، من هیچ عیبی نمی‌بینم که دلتنگ خاطره‌های کودکی‌ام باشم. و این را در مقابل روحیه‌ی انقلابی داشتن هم نمی‌دانم.
      دهه‌ی فجر زمانی برای همه‌ی آن‌چه گفتید هست، اما هیچ عیبی ندارد یک جشن خودمانی هم بگیریم و خاطره بگوییم. مگر کسی جلویمان را گرفته که جز این بازی، کاری دیگری بکنیم؟
      حتی اگر به نظر شما اولویت با پست های دیگر باشد، مسئله ای نیست. اما این‌که در آخرین بند توهین آمیز نسبت به کسانی که این بازی را راه انداخته اند یا شرکت کرده‌اند نظر بدهی خیلی مناسب نیست.
      همین.
      ممون.

    • مسئله روش :

      # ۲۴ بهمن ۱۳۸۷ - ۹:۴۵ ب.ظ

      تعریف «روش»

    • علی :

      # ۲۵ بهمن ۱۳۸۷ - ۱۲:۰۸ ق.ظ

      سرکار کوثر،
      تبدیل خاطره انقلابی به دهه‌ی فجر بند ۳ را بی اثر می کند. اما سایر بندها را چه طور؟ اما از این که نقدهایتان را بخوانم خوشحال خواهم شد.
      آن خطوط آخر را بسیار جدی گفته ام. از آنها هم نمی گذرم.
      پشت هر بند (حتی همان آخری) کلی نظر فلسفی و دقت منطقی خوابیده است. هر چند انتظار نداشتم به آنها دقت فرمایید.

    • علی :

      # ۲۵ بهمن ۱۳۸۷ - ۱۲:۱۷ ق.ظ

      محمد علی جان،
      من مشکلم با تعریف کردن چند خاطره نیست. مشکل من با شعار دادن هم نیست. چه آنکه بسیار برای حفظ شعائر ارزش قائلم. تا آنجا که از سوی دوستان برچسب نیز خورده ام.
      بحث من یک نگاهی است که دارد حاکم می شود. نگاهی که آرمان های انقلاب را زیر خاک دفن می کند. و لای ورق های تاریخ بایگانی می کند. نگاهی که حتی شروع کننده این بازی را به فکر “نوستالژی دهه فجر” انداخته است. در حالی که می توانست به هزاران ایده دیگر برسد!
      مثلا: به نظر شما کدام آرمان انقلاب اسلامی کمتر در ۳۰ سال گذشته به آن پرداخته شده است؟
      و گرنه خاطره گویی اصلا بد نیست. اما می ترسم جای اصل ماجرا را بگیرد. این حرفها را هم زدم تا در میانه ی این حجم از نوشته ها مطالبی یادمان نرود.
      اما درباره ی توهینی که گفتی؛ اولا مخاطب آن چند خط شخص خاصی به خصوص آغاز کننده بازی نیست. و مصادیقش کل “جنس مونث” است. و لذا اصلا در ذهن خاطره نویس ها را مخاطب این بند نداشته ام. چرا که اتفاقا نوشتن خاطره ها را از لحاظ هایی بسیار مهم هم می دانم. دوما، توهین نیست. یک تفاوت است. من فیلسوف بودن را یک ارزش نمی دانم. همان طور که اگر کسی به من بگوید چرا دور بازوی n سانتی متری نداری، احساس توهین نمی‌کنم. هر کسی استعدادی دارد. و لاجرم نداشتن ظرفیتی دیگر توهین نیست.
      با این که در مخیله‌ام اصلا قصد توهین نفوذی نداشته است، اما اگر باعث دلخوری کسی شده باشم، عذر می‌خواهم. و امید است این سوء تفاهم رفع گردد.

    • جسد زنده :

      # ۲۶ بهمن ۱۳۸۷ - ۷:۴۴ ب.ظ

      بسم الله
      سلام بر تو ای دوست قدیمی و آشنای امروزی! کجایی بابا علی؟ دلتنگتم ها!

      حاجی جمله آخر متنت به کل متنت می‌ارزه. دستت درد نکنه عذاب وجدان من رو از ننوشتن همچه پستی از بین بردی. جاش خالی بود.

      در مورد جمله ی آخرت دوست دارم در اولین دیدار جفت دست‌هات رو ببوسم. این جمله گهربار رو دوباره تکرار میکنم چون خیلی دلم شاد شد:
      «مخصوصا بیشتر باید زمانی دقت کرد که جنس مونثی تصمیم به راه اندازی بازی –که معمولا از دقت منطقی و فلسفی تهی است- می گیرد.»

    • علی :

      # ۲۶ بهمن ۱۳۸۷ - ۸:۱۴ ب.ظ

      جسد جان،
      ما شاگرد شمائیم هنوز …

    • محسن جمالی :

      # ۲۸ بهمن ۱۳۸۷ - ۱۰:۴۹ ق.ظ

      سلام دوست عزیز
      بنده لینک وبلاگ شما در وبلاگ خودم قرار دادم لطفا اگر امکان دارم آدرس وبلاگ بنده را سایت خود قرار دهید
      Nasle3vomi.blogspot.com
      نگاه یک نسل سومی

    • نوستالژی دهه فجر » بایگانی بلاگ » ایلیا: انقلاب خاطره نیست! :

      # ۲۹ بهمن ۱۳۸۷ - ۶:۵۹ ب.ظ

      [...] وبلاگ ایلیا [...]

    RSS برای نظردهی این مطلب

    نظر دهید

    لازم است

    لازم است، نمایش داده نمی‌شود

    *
    برای تشخیص ربات‌های مردم آزار از انسان است.
    Anti-spam image


    تاربلاگ ایلیا
    بخش ویژه
    موضوعات
    نویسندگان