سلام. این که چرا از “دیدگاه سردبیر” چون اصولا سردبیر آدم مهمی نیست! پس تنها باید به حرفهایش اندیشید زیرا دلیل دیگری برای پذیرش یا رد حرفهای او نداریم. و اما ملاک های گزینش رییس جمهور از دیدگاه سردبیر:
رییس جمهور باید شجاع باشد؛ به این معنا که اگر امریکا، اتحادیه اروپا یا هر دشمن دیگر( که می گویند توهم است ) پِــِخ کرد او نترسد و کاغذ های روبرویش را امضا نکند. زیرا همه ی ما میدانیم که اصولا امضای رییس جمهور امضای مهمی است.
نیز اگر رییس جمهور شجاع نباشد نمی تواند برای کشور کارهای مهمی انجام دهد. زیرا هر تغییری در هر کشوری مخالفانی خواهد داشت. بخصوص اگر این تغییرات در راستای برقراری عدالت باشد افراد قدرتمند و ذی نفوذی مخالف آن خواهند بود که اصولا این گونه افراد اگر با آدم بد باشند اتفاقات بد و ترسناکی می افتد.
عاقل باشد؛ از دیدگاه سردبیر صفت “عاقل” بر “عالم” مرجح است. زیرا قرار نیست رییس جمهور از هر چیزی سر در بیاورد! چون در این صورت از هر چیزی، کمی سر در خواهد آورد که زیاد به درد نمی خورد. بلکه باید عاقل باشد تا بتواند از نظر مشاوران، کارشناسان و حتی منتقدانش بهره گیرد.
این که بگوید صالح باشد در عمل زیاد به کار نمی آید. زیرا همه ی آن هایی که تایید صلاحیت می شوند صالح هستند یا حداقل رد صلاحیت آن ها از نظر شورای نگهبان صلاح نیست. به نظر سردبیر رییس جمهور آینده باید اصلح باشد. همه ی ما می دانیم اصلح یک نفر است یا فوقش دو نفر است و همه ی نامزد ها اصلح نیستند.
نمی گوید نقد پذیر باشد زیرا در این صورت اشاره ی مستقیم به یک نامزد خاص خواهد شد (قرار است سردبیر تنها ملاک ها را بنویسد) که به نظر سردبیر مظهر نقد پذیری در عصر حاضر است. زیرا اگر همین حالا به دکه ی روزنامه فروشی تشریف ببرید دست کم پنج تیتر اول در نقد (اگر نگوییم تخریب) ایشان آمده و ایشان با آنکه می توانند، واکنش منفی نشان نمی دهند.
با جنبه باشد؛ به این معنا که اگر پس فردا رای نیاورد گریه نکند، بهانه نیاورد و همه چیز را زیر سوال نبرد.
اینکه سردبیر بگوید “با مردم رو در رو دیدار کند و بی واسطه ی زیر دستانش حرف های آن ها را بشنود” در عمل زیاد به درد نمی خورد زیرا همه ی نامزدها قصد چنین کاری دارند. اما می گوید “حتی رقبای نامزد برتر نیز ابتکارات خوب وی را تایید می کنند و در برنامه های خود قرار می دهند.”
برای تنگ تر شدن حلقه ی انتخاب می گوید از رجال سیاسی باشد. دلیلش بماند.
نباید تحت حمایت افراد معلوم الحال که در مسند قدرت تکیه زدند – و خارج از ضوابط وزارت بهداشت خون مردم (بخصوص دانشجویان برخی دکان های آزاد) را در شیشه می کنند – باشد.
نباید رییس جمهور آینده این قدر عکس های خودش با افرادی که خودشان هم موجه نیستند به در و دیوار بزند. آخر اگر این افراد اصلح و خوب هستند، چرا خودشان نامزد نمی شوند و یا اگر می شوند، چرا انصراف می دهند؟
یکی دیگر از ملاک هایی که می توان در نظر داشت دشمن است (عزیزانی که معتقدند کشور دشمنی ندارد می توانند این ملاک را نادیده بگیرند و به ملاک بعدی مراجعه فرمایند). اصولا اگر دشمن از نامزدی ناراضی باشد، یعنی رییس جمهور (آینده) باج به دشمن نمی دهد و این بدان معناست که منافع کشور را به منافع خودش ترجیح می دهد. زیرا کسی که تنها به منافع خودش فکر می کند، می خواهد همه را ساکت و راضی نگه دارد و به این و آن باج بدهد. و این که به منافع خودش فکر نمی کند یعنی برای خدمت آمده چون حداقل سردبیر دلیل دیگری برای نامزد شدن این چنین فردی نمی بیند.
مسائل باز مطرح کند؛ همه ی دانشجویان گرامی (بخصوص ریاضیون) مستحضرند که اصولا طرح مسائل باز یکی از شیوه های مؤثر گذراندن زمان و سر کار گذاشتن است. مسائل بازی از قبیل “آیا هلوکاست واقعیتی تاریخی است یا یک دروغ بزرگ که به اندازه ی کافی تکرار شده؟”
می تواند به گذشتن وقت بر سر مسائل تاریخی منجر شود. در این بین طراح سؤال نیز می تواند به کارهای شخصی اش (مثلا غنی سازی اورانیم) برسد (سردبیر تاکید دارند که ایشان به هیچ وجه به چهره ی خاصی اشاره ندارند و تنها ملاک هایی که به نظرشان وجود دارند را می نویسد).
خط قرمز وی مصالح مردم باشد نه هیچ چیز دیگر (سردبیر توضیح بیشتری مرقوم نفرمودند).
اصراری نداشته باشد که همه ی کسانی را که روی کار می آورد دائمی باشد. ملاک دانایی، توانایی و پاکی است. اصلا چرا باید رییس جمهور در تعداد نصب و عزل زیر دستانش محدودیت داشته باشد؟
این قدر برای ریاست جمهوری هول نباشد؛ زیرا حداقل سردبیر احساس می کند اهداف دیگری جز خدمت در میان است. سردبیر است دیگر… .
این که تمام احزاب در کابینه ی وی حضور داشته باشند چیز بدی نیست؛ اگر، جایی برای دانا، توانا و پاک باقی بماند و احزاب در خدمت به مردم سهیم باشند نه این که سهام قدرت و ثروت بین احزاب تقسیم شوند.
در پایان:
عزیزان سردبیر! از دیدگاه سردبیر قد، قیافه، تیپ، سن، وعده های نقدی، ملبس بودن، گذشته ای که گذشته، فلان گرایی و حرف مفت زدن ملاکهای مناسبی برای گزینش رییس جمهور نیست. دیگر خود دانید.