سال‌هاست با ایشان آشنا شده‌ایم. معمولا ماه‌های رمضان می‌آمد دانشگاهمان. انسان بسیار با اخلاق، عالم، و آشنا به مسائل روز بود. به خوبی برای جمع‌های دانشجویی صحبت می‌کرد. حاج آقا عابدینی علاوه بر همه این کمالاتش، هنر خوب صحبت کردن هم داشت. هر باری که گذر ما افتاده است در جلسات ایشان، جذب کلامش شده‌ایم. و هر بار احساس می‌کنم چیزهای زیادی در اختیارم گذاشته است که اگر به کار بندم و تفکر کنم، راه تعالی را طی خواهم کرد. اما حیف از بی لیاقتی من …
اواخر مرداد زیارتشان کردیم در نشست جنبش عدالتخواه دانشجویی. با آنکه وقتش کم بود ولی نکات مهمی را به اجمال اشاره کرد. راستش تمام حواسم رفت به صحبت‌هایش. و یادداشت‌برداری یادم رفت! متاسفانه متنش را در سایت نگذاشته‌اند. یک چند خطی یادداشت کرده‌ام برای خودم. مضمونش را اینجا می‌گذارم. شاید اگر همان موقع این مطلب را می‌نوشتم، چیزهای بیشتری یادم می‌آمد.
بحث اصلی بر آیه‌ی « إلیه یصعد الکلم الطیب والعمل الصالح یرفعه» (آیه ۱۰، سوره فاطر) بود و تفصیلش؛
می‌گفت نکته در زوایه نگاه است. فرض کنید شما در حال حرکت به سمت قله کوه هستید. در هر نقطه راه می‌توانید به قله نگاه کنید یا به راهی که آمده‌اید. فطرت دو خصلت دارد: شوق به کمال و فرار از نقص. کار کلمه طیب نگاه به قله است. نگاه به کمال مطلق. کار عمل صالح نگاه به گذشته و فرار از نقص؛
شوق، فهم ناداری است. محبت فرد را می‌رساند به رتبه محبوب؛ سوز ِ نداری است که بیداری می‌آفریند. کندن و حرکت حاصل عمل صالح است.
نکته‌ی جالبی درباره میزان عمل و فهم و نسبت رشد در دنیا با آخرت مطرح کرد. می‌گفتند که آدم در برزخ و آخرت نیز رشد می‌یابد. اما اصل ماجرا در دنیا است «انسان با هر سرعتی که از جو خارج شود، بالفعل ادامه می‌یابد». نظرشان این بود که مهم سرعت رشد تا زمان مرگ است نه میزانش. هر چه سرعت بیشتر باشد، پس از مرگ با همان سرعت تعالی ادامه می‌یابد.
در انتهای صحبت‌هایشان دو معیار بسیار مهم را در سنجش رشد اخلاقی مطرح کردند.
۱- باید در طول زمان اعمالی که انجام می‌دهیم بزرگتر شوند ولی در نگاه ما کوچکتر به نظر بیاید. تا آنجا برسیم که اعمال صالحمان را نبینیم. افق نگاه باید این قدر وسیع شود.
۲- باید ببینیم هر سببی در وجود ما چقدر اهمیت دارد؟ خواست الهی ضریبش چقدر است؟ باید همیشه در حال اصلاح نسبت‌ها باشیم.
۳- همچنین تاکید خاصی بر اهمیت تواضع ورزیدن (حتی تصنعی) در رشد انسان داشتند.

در هر کدام از بحث‌ها توضیحات و آیات و احادیث نیز می‌گفتند که یادداشت نکرده‌ام. می‌دانم این گونه خیلی ناقص به نظر می‌رسد.

اشاره:
در همین جلسه ایشان در صحبت‌هایشان به نظریه‌ی ریسمان‌ها در فیزیک اشاره می‌کردند. نه فقط به نامش. که به برخی از وجوهش چون ابعاد ده گانه و بنیادهای سازنده‌ی هستی (ریسمان‌ها) اشاره می‌کردند. این نظریه، یک نظریه جدید است. نظریه‌ای که اساتید فیزیک هم خیلی کم درباره‌اش می‌دانند. نظریه‌ای که به دنبال جایگزینی‌ به جای نسبیت است.