حتما مرادش ارتش‌های تا دندان مسلح جهان است. حتما مرادش فرماندهان و تکاورانی است که اسباب بازی کودکی‌شان کلاشینکف و شغل روزمره‌شان جنگیدن است. اگر اینها نباشد دیگر حتما مرادش گروه‌های چریکی مبارز در سطح جهان است. آخر چطور باور کنم؟ یعنی مرادش همین فرزندان کوچک دانشجو و طلبه‌اش است که در ماه‌های آخر حیات چنین آنها را هدایت می‌کند:
«حوزه علمیه و دانشگاه باید چهارچوبهاى اصیل اسلام ناب محمدى را در اختیار تمامى اعضاى بسیج قرار دهند. باید بسیجیان جهان اسلام در فکر ایجاد حکومت بزرگ اسلامى باشند و این شدنى است، چرا که بسیج تنها منحصر به ایران اسلامى نیست، باید هسته‏هاى مقاومت را در تمامى جهان به وجود آورد و در مقابل شرق و غرب ایستاد…
… شما در جنگ تحمیلى نشان دادید که با مدیریت صحیح و خوب مى‏توان اسلام را فاتح جهان نمود. شما باید بدانید که کارتان به پایان نرسیده است، انقلاب اسلامى در جهان نیازمند فداکاریهاى شماست و مسئولین تنها با پشتوانه شماست که مى‏توانند به تمامى تشنگان حقیقت و صداقت اثبات کنند که بدون امریکا و شوروى مى‏شود به زندگى‏مسالمت آمیز توأم با صلح و آزادى رسید.»(۱)
***
“ما” کیستیم؟ و مسئولیم و موظف برای چه؟ برای رنگ، نژاد و زبان؟ و یا تنگ‌تر برای خود و خانواده‌مان حداکثر؟ شعاع انسانیتمان تا کجاست فراخ؟ چهاردیواری، محله، شهر، استان، کشور، هم‌زبانان و یا همه‌ی هستی؟ سبب و نسب حد یقف مسئولیتمان است؟ یا خط‌چین‌های روی نقشه‌ی جغرافیایی در کتاب‌ها؟ یا نه! ایمان است و حقایق انسانی، عروةالوثقای حیات بشری؟ پیامبران را نسبشان به هم مرتبط کرده است یا ایمانشان؟ تصدیق پیامبر قبلی توسط هر پیامبر جدید یک سنت اتفاقی بوده است یا یک نمایی از یک جغرافیایی تازه؟ جغرافیایی که مرزهایش را نه فاتحان انگلیسی مسلک جنگ غربی دوم، که کفر و طغیان علیه «باطل» و ایمان و اعتقاد به «حق»، مشخص می‌کند.
در منطق دنیای مدرن nation-state مدل جمعی همان فردگرایی سکولار است. لذا آرمانش تنها “منافع ملی” تعریف می‌شود. که همانند فلسفه شخصی‌اش تنها لذت‌های مادی را منفعت می‌داند. و ارتباط دولتها با یکدیگر با منطق زور معنا می‌یابد. و لذا ایالات متحده چون در ظاهر از همه زورمندتر است لذا یکه‌تازتر است. و حق وتوی او دهن کجی است به تمام دولت‌های ضعیف. اما منطق اسلام به وضوح چیز متفاوتی است. در منطق اسلام در ارتباطات بین انسان‌ها ایمان، عدل و انسانیت مبنا است. و این مبنا در حالت جمعی‌اش به شکل امام-امت متبلور می‌شود. و لذا هر مسلمانی در هر جا که باشد باید نگران ظلمی که در هر جای دیگری می‌شود باشد. و تا آنجا که “می‌تواند” تلاش برای یاری مظلوم و اقامه‌ی عدل کند. در ساحت جمعی نیز چنین است.معیار ارتباط “حکومت اسلامی” با دیگران همین است: مبارزه با ظلم و دفاع از مظلوم و تمام تلاش برای اقامه‌ی عدل در هر جای جهان که می‌تواند.
و این منطق روشن و انسانی است که باعث شده است تمام تلاش دشمنان اسلام معطوف به این گردد که اسلام انقلابی را محدود به مرزهای قراردادی نمایند تا چند صباحی بیشتر به حفظ منافع کثیف مادی خود نایل آیند. او تمام تلاشش فریب امت اسلام است تا قواعد تعریف شده توسط غرب را بپذیرد. تمام تلاش آنان این است که به هر شیوه‌ی ممکنی جلوی “انقلاب اسلامی در جهان” را بگیرند. و اینجاست که باید قواعد بازی را تغییر داد. حتی زمین آنرا. اگر دشمن بر مرزهای خودساخته‌اش چنین تاکید دارد، ما باید به فکر مبارزات فارغ از مرز و کشور باشیم. اگر او به فکر قدسیت بخشی به nation-state است ما باید به دنبال احیای رابطه‌ی امام – امت باشیم. اگر او به دنبال اسلام مرفهین بی درد است ما باید به دنبال اسلام مستضعفین باشیم. اگر او جهان را برای کاخ نشینان می‌خواهد ما باید جهان را برای کوخ نشینان بخواهیم.
نگاه امام به نظام جمهوری اسلامی ایران نقطه‌ی شروع حکومت جهانی اسلام و برقراری عدل جهانی است: «من به صراحت اعلام مى‏کنم که جمهورى اسلامى ایران با تمام وجود براى احیاى هویت اسلامى مسلمانان در سراسر جهان سرمایه گذارى مى‏کند. و دلیلى هم ندارد که مسلمانان جهان را به پیروى از اصول تصاحب قدرت در جهان دعوت نکند و جلوى جاه طلبى و فزون طلبى صاحبان قدرت و پول و فریب را نگیرد. ما باید براى پیشبرد اهداف و منافع ملت محروم ایران برنامه ریزى کنیم. ما باید در ارتباط با مردم جهان و رسیدگى به مشکلات و مسائل مسلمانان و حمایت از مبارزان و گرسنگان و محرومان با تمام وجود تلاش نماییم. و این را باید از اصول سیاست خارجى خود بدانیم. ما اعلام مى‏کنیم که جمهورى اسلامى ایران براى همیشه حامى و پناهگاه مسلمانان آزاده جهان است. و کشور ایران به عنوان یک دژ نظامى و آسیب ناپذیر نیاز سربازان اسلام را تأمین و آنان را به مبانى عقیدتى و تربیتى اسلام و همچنین به اصول و روشهاى مبارزه علیه نظامهاى کفر و شرک آشنا مى‏سازد.»(۲)
پس از امام خمینی(ره) نیز شیوه و طریق رهبر عزیز انقلاب نیز بر این شیوه بوده‌ است. کافی سخنرانی‌ها و سیره عملی ایشان در طی این مدت از هدایت انقلاب اسلامی در جهان توجه شود. به عنوان نمونه شما را ارجاع می‌دهم به سخنرانی‌های چند ماه اخیر*. که در تمام آنها بلا استثنا بخشی به مسائل مربوط به امت اسلامی بوده است. رهبر عزیز انقلاب انقلاب اسلامی را در حال یک مبارزه دائم با استکبار در سراسر جهان می‌دانند. و اینگونه است که برای خطاب ایشان رهبر معظم “انقلاب اسلامی” به کار می‌بریم و نه جمهوری اسلامی ایران؛
آرمان‌های اسلام ناب و انقلاب اسلامی جهانی‌اند. و لذا در برخورد با آنها بایستی جهانی اندیشید. انقلاب برای این نشد که تنها در گوشه‌ای ۱ درصدی از جهان، اسلام برقرار شود. اصولا «نهضت برای اسلام نمی‌تواند محصور باشد در یک کشور … نهضت برای اسلام همان دنباله نهضت انبیاء است»(۳)
وقتی آرمان را اینقدر تنگ بگیری که گمان کنی تنها در قبال این مرزهای داخل ایران مسئولی، در آن صورت نه تنها از پس انجام این کار برنخواهی آمد، که خود منشاء مشکلات بیشتری خواهد شد. اگر بدانی که هنوز در سراسر جهان باید با کفر و استکبار مبارزه کنی، وقتی برای دعواهای مبتنی بر سلیقه باقی نمی‌ماند. دیگر می‌دانی پول نفت را به جای آنکه به جیب برخی آقایان سرازیر شود و یا صرف تجمل و اشرافیت و ساختن ساختمان‌های چند میلیاردی دولتی شود، کجا باید خرج شود. آری آن هنگام که عده‌ای از مسئولین برای تنبلی، خستگی، بی‌عقیدگی، منفعت طلبی و مادیگرایی خود بهانه‌های رنگارنگ آوردند تا هر روز آرمان‌های انقلاب را کوچک و کوچک‌تر کنند، مشکلات اساسی برای حرکت انقلاب اسلامی ایجاد کردند. که بسیاری از نابسامانی‌های موجود در داخل نیز حاصل آن است.
اگر امروز مدرنیته، باطل را حق می‌نمایاند و جنود شیطان را ناجیان جهان؛ اگر امروز سلطه‌ی دنیای مدرن، شهوات و نفسانیت اقلیتی را بهانه‌ای برای استثمار و به بردگی بردن اکثریت مظلوم قرار داده است؛ اگر امروز فساد فی الارض، آرزوی مقبول گشته است؛ اگر امروز شاهد این همه اجحاف، تبعیض، ظلم و جنایتیم ؛ همه و همه حاصل غفلت و گناه مردمان و سکوت، دنیازدگی و ترس خواص بوده است. اما دوران جهل و ترس دیری است به سر آمده است. و نور نهضت خمینی کبیر (ره) وفرزندانش چنان پرده‌های ظلمانی را دریده است که هر آینه باید منتظر بود تا فریادها و خشم‌های فرو خورده بساط تمام ظالمان جهان را برچیند و شرایط را مهیای حضور آن منجی نهایی (عجّل اللَّه تعالى فرجه الشریف و ارواحنا لتراب مقدمه الفداه‏) نماید. این چنین است که آن سلاله پاک نبی، امام خمینی(ره) در آخرین جشن نیمه‌ی شعبان عمر شریفشان از راز پرده می‌گشاید:
«مسئولان ما باید بدانند که انقلاب ما محدود به ایران نیست. انقلاب مردم ایران نقطه شروع انقلاب بزرگ جهان اسلام به پرچمدارى حضرت حجت- ارواحنافداه- است که خداوند بر همه مسلمانان و جهانیان منت نهد و ظهور و فرجش را در عصر حاضر قرار دهد. مسائل اقتصادى و مادى اگر لحظه‏اى مسئولین را از وظیفه‏اى که بر عهده دارند منصرف کند، خطرى بزرگ و خیانتى سهمگین را به دنبال دارد. باید دولت جمهورى اسلامى تمامى سعى و توان خود را در اداره هرچه بهتر مردم بنماید، ولى این بدان معنا نیست که آنها را از اهداف عظیم انقلاب که ایجاد حکومت جهانى اسلام است منصرف کند ..
مردم عزیز ایران که حقاً چهره منوّر تاریخ بزرگ اسلام در زمان معاصرند، باید سعى کنند که سختیها و فشارها را براى خدا پذیرا گردند تا مسئولان بالاى کشور به وظیفه اساسى‏شان که نشر اسلام در جهان است برسند و از آنان بخواهند که تنها برادرى و صمیمیت را در چهارچوب مصلحت اسلام و مسلمین در نظر بگیرند.»(۴)

۱- روح‌الله الموسوی الخمینی، پیام به مناسبت هفته‌ی بسیج، ۲ آذر ۱۳۶۷، صحیفه نور، ج ۲۱، ص ۱۹۵
۲- روح‌الله الموسوی الخمینی، پیام قبول قطعنامه ۵۹۸، صحیفه نور، ج ۲۱، ص ۹۲
۳- روح‌الله الموسوی الخمینی،۱۱ مرداد ۱۳۵۸، صحیفه نور، ج ۱۰
۴- روح‌الله الموسوی الخمینی، پیام به مناسبت هفته‌ی بسیج، ۲ فروردین ۱۳۶۸، صحیفه نور، ج ۲۱، ص ۳۲۶

* این مطلب را حدود یک سال پیش نوشته بودم. لذا ارجاع به سخنان رهبر برای آن موقع است.
این را در وبلاگم نگذاشته بودم. امسال در دهه فجر و حوادثی که در این یکسال افتاده است، خواندنش بد نیست!