زلزله‌ای در راه است که مرغابیان شیون می‌کنند اسبان شیهه می‌کشند که زمزمه ای پیچیده در نخل‌ها و ابری سیاه بر ماه… زلزله زلزله و کانون زلزله دل‌های کوچک کودکان یتیم کوفه با کاسه‌های لب شکسته شیر به دست بر درگاه غمگین‌ترین خانه جهان… حمیدرضا شکارسری، تروریست عاشق

عقیق، می‌چکد از قلب کودکان یمن …

ترک افسانه بگو … که نخفتیم شب؛ و شمع به افسانه بسوخت!

من؛ همان دم که وضو ساختم از چشمه‌ی عشق … چار تکبیر زدم، یکسره بر هر چه که هست؛

من ِ رمیده ز غیرت ز پا فتادم دوش … نگار خویش چو دیدم به دست بیگانه!

در خون کشید قافیه ها را، حروف را …

بر اوج نیزه گرم طلوعی دوباره بود؛

خورشید سر بریده غروبی نمی‌شناخت …

هر از گاهی نقل خواهد شد از دیگران چیزکی؛ هر چند نه به همان نیت گوینده‌اش. که به نیت خودمان! البته ممکن است یکی باشد نیت‌های هر دومان.

مطلب زیر مسببی شد تا به وبلاگی بسیار پربار دست پیدا کنم و باز نشر همین مطلب را معرفی خوبی از این وبلاگ میدانم؛ وبلاگ فلسفه سیاسی به نویسندگی آقای محسن رضوانی. در دو سال اخیر نسبت­های ناروایی به اشتراوس داده شده که مهمترین آن عنوان «پدر نو محافظه کاران آمریکا» است. حقیقت آنکه شهرت [...]

ما به نهادها و به قدرت قانون، برای سازماندهی و نظارت بر قدرت، باور داشتیم. مطمئن بودیم که بهترین وسیله‌ی تنظیم ساعت اجتماعی، این است که قدرت سیاسی را با قدرت قانونی محدود کنیم و با زیاد کردن کانون های قدرت از برخورد میان آنها جلوگیری نماییم. این سازه های نهادی با پخش ثروت و [...]

هیچ یادت هست ؟ که زمین زا عطشی وحشی سوخت ؟ برگ ها پژمردند ؟ تشنگی با جگر خاک چه کرد ؟ هیچ یادت هست ؟ توی تاریکی شب های بلند ، سیلی سرما با تاک چه کرد ؟ با سر و سینه گلهای سپید ، نیمه شب باد غضبناک چه کرد ؟ هیچ یادت [...]