منطق ارسطویی،
فلسفه‌ی ارسطو است
با چاشنی منطق …

قرار است در شاخه «پارادکسیکالیسم» به بررسی مفاهیمی بپردازم که در محیط پیرامونی‌ام به عنوان حقایق مسجل پذیرفته شده‌اند حال آنکه این حقایق‌نماها چیزی نیستند جز مفاهیمی خودمتناقض و پارادوکسیکال! این گونه مفاهیم نه فقط در عرصه سیاسی که در مفاهیم فرهنگی، اجتماعی و … نیز وجود دارد.

به هر حال در این مسیر بد ندیدم تا اندکی در باب مفاهیم «تناقض» و «خود متناقض» توضیحی بدهم. اما در مطالب بعدی لزوما از زبان دقیق منطقی (که فهمش سخت خواهدشد) استفاده نخواهد شد. مسلما در این راه یک پیش فرض خیلی اساسی وجود دارد و آن این است که: استفاده از منطق چیز خوبی است! و دیگری اینکه این بحث در منطق ریاضی(۱) مطرح می‌شود هر چند مفهوم تناقض در تمام انواع دستگاه‌های منطقی وجود دارد. اما تعاریف زیر در منطق ریاضی با معنی است.

منطق ابزار خوبی است .
یعنی ما زندگی نمی کنیم که منطقی باشیم ‏، از منطق استفاده می کنیم تا(احتمالا بهتر) رندگی کنیم.
برای استفاده از این ابزار باید به آن ایمان داشت .
یعنی کسی برای پاسخ به این سوال که «چرا باید از منطق استفاده کرد؟» ، نمی تواند استدلال منطقی بکند !

بسیار عجیب است که عده ایی پیروان عادی یک میکتب را آینه تمام رخ آن مکتب می دانند .
و عجیب تر آنکه نظرش را در مورد آن پیرو (ها ) به مکتب تسری می بخشد !!
و خیلی خیلی عجیب تر آنکه با این استدلال لنگان – که بیشتر به بهانه کودکان برای نپذیرفتن چیزی می ماند – خود را محق و متفکر (!) و عقل گرا (!!) می دانند !!
کاش به جای راحت طلبی کمی به عمق اندیشه های رهبران و تئوریسین های واقعی ( نه نان به نرخ روز خورها ) یک مکتب بپردازیم تا شاید …
نتیجه اخلاقی : چرا الکی گیر میدی ؟

چند وقت پیش مطلبی خوندم که مثلا برای گزاره های چند ارزشی مثال آورده بود که : X به توان ۲ ، بزرگتر از یک ، یک گزاره چند ارزشی ست .(درست ، غلط ، و دقیقا یک) ! من خیلی متعجب شدم . این در حالی ست که علت این مسئله چند ارزشی بودن گزاره نیست بلکه ضعف فروض ما در مورد X است. چون اگر محدوده X مشخص شود باز همان منطق دوارزشی ریاضی خود را نمایان میکند . در هر حالت آن گزاره مذکور یا درست است یا غلط !
اگر من به گوینده این مطلب این گزاره را بدهم چه میگوید ؟ : ۲ > □*�? آیا باز بحث چند ارزشی را به میان میکشد بی آنکه از من در مورد مربع و دایره توضیح بخواهد ؟
نکته دیگر این که یک سیستم چند ارزشی یعنی علاوه بر ارزشهای درست و غلط ، ارزش دیگری هم موجود باشد . که هر گزاره تنها و تنها امکان پذیرش یکی از این چند ارزش را داشته باشد . نه آنکه چند ارزش همزمان برای یک گزاره صادق باشد !!