آقای زالی در مطلب «دایره‌ی مسدس: دقیقه‌ای انتقادی در باب علم بومی» نکته‌ای را درباره‌ی علم دینی طرح کرده‌اند. و متعاقبش نیز دوستانی دیگر مطالبی درباره‌ی آن مطرح کرده‌اند که لینک‌ها در انتهای همان مطلب آقای زالی هست. این بحث دوستان برای من جالب بود. چند خطی درباره‌اش نوشتم. ۱- همه‌ی دوستان آنچه را امروز [...]

نظر مشهور درباره‌ی تفاوت روش‌شناختی علم در دوران مدرن و پیش از آن، این است که تکیه علم دوران مدرن بر “تجربه”، عامل اصلی است. و لذا علم مدرن را “آفاقی” کرده است. در حالی که در دوران پیشامدرن سیطره‌ی نوعی عقل‌گرایی منفک از واقعیت در علم مباحث را کاملا “انفسی” کرده بود. و این [...]

تقدیم به روح سید منیرالدین شیرازی و خلف صالحش سید محمدمهدی میرباقری انقلاب اسلامی نه فقط یک انقلاب سیاسی، نه فقط انقلابی در ایران که یک انقلاب همه جانبه در تاریخ بشریت بود. یک بعثت دوباره برای انسان. بلند کردن پرچم حیات طیبه بود. بلند کردن پرچم پیاده‌کردن راه و رسم انبیای الهی. این تحول [...]

منطق ارسطویی، فلسفه‌ی ارسطو است با چاشنی منطق …

اما همه‌ی این فتنه‌ها ریشه در استعمار فکری و اندیشه‌ای غرب* دارد. چیزی که قرآن کریم از آن به عنوان پذیرش ولایت غیر الله یا ولایت طاغوت نام می‌برد. همه‌ی این مشکلات برای مسلمین زمانی پیش آمد که به جای تبعیت از قران کریم و اسلام ناب روی به شرک خفی و اسلام التقاطی آوردند. مشکلی که هنوز در میان مسلمین کم و بیش وجود دارد.
یکی از بنیادی‌ترین مصائب قرن حاضر امت اسلامی در کنار تفرقه‌های مذهبی، بحث ناسیونالیسم و مفهوم ملی‌گرایی است. بحثی که در قرن 18 و 19 شاید در اروپای آن زمان به طور نسبتا طبیعی و مبتنی بر فلسفه‌های مدرنیته بنا شد، اما در دنیای غیر اروپا این ماجرا از نیمه اول قرن بیستم طی قراردادهایی ما بین خود استعمارگران، به صورت تحمیلی و تصنعی ایجاد گردید. در حقیقت این مرز‌بندی‌های فعلی، تقسیم ثروتی بود که استعمارگران غربی برای خود انجام دادند. و این چنین امت اسلامی را شقه شقه کردند.

دوست دارند ماجرا را یک تفاوت ظاهری نشان دهند. البته تلاش هم می‌کنند. تمام همّ‌‌شان این است که ماجرا مانند داستان انگور و اوزوم و زبان‌های مختلفِ “یک چیز” فهمیده شود. روح شرقی هم که باور دارد «هم‌دلی از هم‌زبانی بهتر است». اگر هم‌دلی ایجاد شود، دیگر غیرهم‌زبانی چه اهمیتی دارد؟ عده‌ای از سر سادگی [...]

آنچه بر عماد افروغ از چند هفته پس از 3 تیر 84 تا به امروز، در موضع گیری ها و عمل اجتماعی-سیاسی اش، گذشته است، بسیار قابل تامل است. آن هنگام که افروغ از احمدی نژاد حمایت می کرد، شاید کمتر کسی گمان می کرد که امروز شاهد چنین رفتارها و گفتارهای سیاسی از او باشیم. برای ما و امثال ما شناخت این فضا مایه عبرت فراوان خواهد بود. هر چند باید به یاد داشت که انسان موجودی تک ساختی نیست که با یک و دو عامل رفتار و عقایدش تغییر کند. بی شک عوامل زیادی بر کنش سیاسی-اجتماع او و امثال او تاثیر گذاشته است. اما نکته ای را مورد اشاره قرار خواهم داد که به نظرم نقشی حیاتی و مادر در این تغییر و تحول داشته است.

“نام” چیز غریبی است. غربتش در قرابتش است. چنان در زیست ما آمیخته است که وجودش را فهم نمی کنیم. اما برخی ها همه چیزشان نامشان است. و برای بعضی ها نام مقدمه ای برای یافتن همه چیز است. شهرت را می خواهد تا با آن به خواسته های دیگرش برسد. وهم تا آنجا بالا [...]

نمود عقلانیت مدرن است، فیلسوف نامیدن دلقکها؛

انسان و نسیان در هم آمیخته‌اند. چنان عمیق که امیدی به رهایی از این آمیختگی نیست جز بر مهذبین نفس و جهاد کنندگان فی سبیل الله؛ فراموشی و غفلت حضور خود را در حیات بشر با قدرت تمام اعلام می‌دارد. و در تار و پود حیاتش چنان نفوذ کرده است که عالمیان «اهل ذکر» را [...]

سه سوال درباره‌ی «انسان» برایم مطرح است. بسیار دوست دارم جوابهایش را بدانم؛ ۱- بر سر بدن انسان و فیزیولوژی آن در سرعت‌های قابل مقایسه با سرعت نور (نصف سرعت نور یا دو سوم آن)، چه می‌آید؟ ۲- فرض کنیم که بشود مغز انسانی را با مغز انسان دیگر پیوند زد. آیا خاطرات، روحیات و [...]

مطلب زیر مسببی شد تا به وبلاگی بسیار پربار دست پیدا کنم و باز نشر همین مطلب را معرفی خوبی از این وبلاگ میدانم؛ وبلاگ فلسفه سیاسی به نویسندگی آقای محسن رضوانی. در دو سال اخیر نسبت­های ناروایی به اشتراوس داده شده که مهمترین آن عنوان «پدر نو محافظه کاران آمریکا» است. حقیقت آنکه شهرت [...]

- آنچه من میگویم فلسفه نیست ، اگر در جهان امروز دیوار کشیده میشود میان همه و من، چه کنم؟ ولی ادعایی دارم ، زیرا من شما را درک میکنم ولی شما مرا درک نمیکنید. – زود آمدهام ، فلسفه من تعلق به پس فردا دارد. – آیا بدون ایمان به غیب میشود عدالت را [...]