عشق؛ یعنی قلب چون آئینه‌ای…

هر ضربان، ندای قلب است برای هنگامه‌ی وضو با خون…

از توقف بازداشته است یاد ِصدایت؛ این قلب نحیف را…

آب را پاشیدم به صورتت، تا نبینی اشک‌های قلبم را…

زیر سُمّ گرگان است؛ این قلب رنجور…

وقتی که قلب، سخت‌تر از سنگ می‌شود…

َأَلَّفَ بَینَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنْفَقْتَ مَا فِی الْأَرْضِ جَمِیعًا مَا أَلَّفْتَ بَینَ قُلُوبِهِمْ وَلَکِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَینَهُمْ إِنَّهُ عَزِیزٌ حَکِیمٌ و دلهای آنها را با هم، الفت داد! اگر تمام آنچه را روی زمین است صرف می‌کردی که میان دلهای آنان الفت دهی، نمی‌توانستی! ولی خداوند در میان آنها الفت ایجاد کرد! او توانا و [...]

قلب است که می‌فهمد؛ نمی‌فهمی؟

ضربان قلبم کری، کوری و لالی‌ام را تکرار می‌کند، با سیاهی‌اش …

عزیزم! قلبت رو بردی صافکاری؟

تب و تاب آفتاب است، نسیمت، در قلب من!

در کنج دلم، عکس امام است نهان … مردید اگر، قلب مرا پاره کنید؛